
Semihat KARADAĞLI
*
Kırıldıkça
Sardunya gibi
Kırıklarını batırdı toprağa
Tamir edip yaralarını
Her yerinden çiçek açtı...
Kırlangıç misali daldı güne
Güneşi selamladı
Sevgi kırıntılarını serpti
Kuşlara
Mor menekşeyi okşadı
Dikensiz kaktüs çiçek açtı
Kelebek kondu
Öptü kanatları ile sabahı
Savaştan
acıdan kararmış gökyüzü
Kirpiklerinin ucundan
Usul usul yağdı
Tutup yüreğinden
Bir el silkeledi kötülükleri
Döküldü düşler rengarenk
Dünya bir ucundan aydınlandı...
Comentarios